Magda van der Heijden - Pelerina, op voettocht door Europa
Bewust niet kiezen voor een leven om te werken, bewust niet kiezen voor werken om te leven. Bewust wel kiezen om écht te leven.
Mijn stip op de horizon kan – dankzij corona – iedere week, iedere dag, zelfs ieder uur veranderen. Onderweg zonder vastomlijnd tijdspad en met mijn wandelschoenen en backpack als maatjes. Zowel fysieke als innerlijke bestemming zijn onbekend. Ik droom én creëer mijn droom. Ik noem mezelf een pelerina, wat het midden houdt tussen de bestaande woorden pelgrim, zwerver en het engelse woord wanderer.
Nieuwsgierig naar mijn avontuur? Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief en volg me op de voet!

Magda

Recente blogs

Lockdown in paradijs

En zo gebeurde het dat ik tijdens de strenge lockdown in Frankrijk samen met vier medepelgrims in een Mongoolse yurt in de Franse Pyreneeën belandde. Met z’n vijven vormen we een kleine commune, een soort familie. We slapen en eten in de yurt en beschikken over een droogtoilet aan de ene zijde, en een buitenkeuken aan de andere zijde van…

Lees verder »
10 reacties

De weg naar binnen

De regen slaat fors tegen het raam als ik wakker wordt. Mijn medepelgrims maken zich klaar voor wat, zoals het nu lijkt, weer een natte dag gaat worden. Ik draai mijn hoofd in het kussen en trek mijn deken nog wat steviger om mijn schouders. Mijn eigen wekker vraagt nu ook om aandacht maar ik negeer hem en blijf nog…

Lees verder »
5 reacties

Alles is één

De zon schijnt niet meer verwelkomend door het raam als mijn wekker ‘s ochtends gaat. De dagen worden korter en de nachten worden kouder. Ik eet hazelnoten en walnoten die inmiddels op de grond zijn gevallen en bomen krijgen de eerste gele en oranje tinten. Glimmende kastanjes liggen op het pad en de druiven zijn geoogst. Langzaam maar onvermijdelijk komt…

Lees verder »
7 reacties

Zo vrij als Heidi

Het is een nieuwe dag in de bergen en door een uitgestrekte alpenweide klim ik een behoorlijk steile berg op. Zweetpareltjes glinsteren op mijn armen en de zon brandt genadeloos op mijn verhitte huid. Ik sta even stil en laat mijn ademhaling tot rust komen, luisterend naar het inmiddels vertrouwde geklingel van de vele koeienbellen. Ik kijk naar boven en…

Lees verder »
8 reacties

Begeleid door de wind

Het is de ochtend na een dag met zware regenval. De lucht is stil en dik van het vocht, bladeren hangen zwaar naar beneden en de hemel is nog bedekt met een dik, grijs wolkenpak. Toch is de lucht niet meer dreigend en zwaar van regen zoals gisteren. Een heel klein stukje blauwe hemel verraadt dat er weer mooi weer…

Lees verder »
10 reacties

Reis vanaf de bron

Mijn eerste onderweg-blog schrijf ik terwijl ik in de avondzon aan een picknicktafel voor de witte kerk en het klooster van Maria Langegg zit. Een prachtig sereen oord met slechts enkele huisjes en omgeven door beboste berghellingen. Als pelgrim mag ik vanavond in dit klooster slapen en dat voelt oh zo bijzonder. De koelte van de lange kloostergangen voelt aangenaam…

Lees verder »
12 reacties
Pelerina, moderne pelgrim op weg naar Santiago de Compostela
Meld je aan voor mijn nieuwsbrief en blijf op de hoogte van mijn blogs!